// Abonamenty i karnety współfinansowane przez pracowników

Abonamenty i karnety współfinansowane przez pracowników


Abonamenty i karnety współfinansowane przez pracowników

Pracodawca finansując ze środków obrotowych abonamenty medyczne lub karnety zapewniające dostęp do obiektów sportowo-rekreacyjnych, przekazują pracownikom tym samym nieodpłatne świadczenia stanowiące dla nich przychód ze stosunku pracy. Ich wartość należy wliczyć pracownikom do podstawy wymiaru składek ZUS. Mogą one korzystać ze zwolnienia z oskładkowania, jeśli prawo do nich wynika z odpowiednich przepisów zakładowych, a pracownicy ponoszą za nie częściową odpłatność.

Zwolnienie składkowe

Z podstawy wymiaru składek (społecznych i zdrowotnej) pracownika wyłączone są korzyści materialne wynikające z układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu, polegające na uprawnieniu do zakupu po cenach niższych niż detaliczne niektórych artykułów, przedmiotów lub usług. Takie zwolnienie składkowe wynika z § 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Na podstawie przywołanego przepisu korzyści materialne nie stanowią dla pracownika podstawy wymiaru, jeżeli:

  • wynikają z układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu,
  • mają formę niepieniężnego zakupu po cenach niższych niż detaliczne lub formę usług,
  • pracownik poniósł za nie częściową odpłatność.

Częściowa odpłatność

Częściowa odpłatność pracownika polega w tym przypadku na jego partycypowaniu (choćby symbolicznym) w pokryciu kosztów zakupu niektórych artykułów, przedmiotów lub usług. Pracownik uzyska ten efekt, jeżeli pracodawca zakupi towary dla pracownika lub udostępni mu korzystanie z usług, za które pracownik zapłaci niższą cenę od tej, do której uiszczenia byłby zobowiązany w przypadku osobistego (prywatnego) nabycia tychże dóbr. W praktyce częściowa odpłatność pracownika za dane świadczenie jest potrącana (w konkretnej kwocie) z jego wynagrodzenia.

Omawianego zwolnienia nie można natomiast zastosować w sytuacji, gdy pracownik będzie sam dokonywał płatności za artykuły, przedmioty lub usługi, a następnie ta część wartości zakupu, która powinna była zostać sfinansowana przez pracodawcę, zostanie mu zwrócona. W takim przypadku – według ZUS – nie można mówić o korzyści w postaci umożliwienia zakupu towaru lub usługi po cenie niższej niż detaliczna w rozumieniu § 2 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia składkowego, ponieważ w rzeczywistości pracownik nabywa prawo do świadczenia pieniężnego wypłacanego po spełnieniu określonych warunków.

Korzyść wynikająca z przepisów zakładowych

Należy podkreślić, że aby na mocy wskazanego przepisu wartość świadczeń otrzymanych przez pracowników była wyłączona z podstawy wymiaru składek, samo poniesienie przez nich częściowej odpłatności za nie jest niewystarczające. Możliwość zastosowania omawianego zwolnienia z oskładkowania w odniesieniu do wskazanych świadczeń jest nierozerwalnie związana z tym, iż prawo do uzyskania korzyści materialnych polegających na uprawnieniu do zakupu po cenach niższych niż detaliczne musi wynikać z układów zbiorowych pracy, regulaminów wynagradzania lub przepisów o wynagradzaniu. Organ rentowy wskazał w niej, że dopiero wtedy, gdy przepisy zakładowe zawierają takie uregulowanie i gdy na ich podstawie pracownicy ponoszą częściową odpłatność za omawiane świadczenia, pracodawca od części przez niego sfinansowanej nie ma obowiązku naliczenia składek zatrudnionym osobom.

 

Warunki zwolnienia ze składek ZUS świadczeń współfinansowanych przez pracowników
zapis w układzie zbiorowym pracy, regulaminie wynagradzania lub przepisach o wynagradzaniu o prawie pracownika do uzyskania danej korzyści + udział pracownika w poniesieniu kosztów nabycia danego świadczenia = zwolnienie ze składek ZUS wartości świadczenia w części finansowanej przez pracodawcę